سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٩

در مدح صديقه كبرى فاطمه زهرا عليها سلام

سرزمين بطحا گشت از صفا مصفّاتر * يا كه آن زمين گرديد از بهشت زيباتر

از ملائك رحمت هم ز روح روحانى * از قدوم رحمت باران ابر نوبهار آمد

بر سر درختان باز زيور ايار آمد * در زمين باغستان گل به جاى خار آمد

قصّه را نما كوتاه فضل كردگار آمد * از خديجه در بطحا نور پاك يزدانى

فرع و اصل پيغمبر در وجود او مضمر * مجملى از اين معنى خوان ز سورهء كوثر

از وجود او سنگين شد زمين پهناور * زين سبب در اينجا شد هم‌تراز وى حيدر

اوست قدر و او كوثر ، او جمال ربانى * ليله « 1 » شرف بنگر به ز ليلهء اسرى

شد ز صلب پيغمبر نور زهرهء زهرا * در ترائب اطهر از خديجهء كبرى

شد پديد اين گوهر يا لها ، لها البشرا * صبح جمعهء عشرين از جمادى ثانى

از درون اين مشكاة لمعه‌هاى نورافشان * هريكى پس از ديگر شمع محفل ايمان

اين زمين از آنان شد جاى رحمت رحمان * هم ز هستِ آنان شد هستِ عالم امكان

بلكه بودِ آنان بود ، منصب نگهبانى * زينت جهان گرديد اين ذخيرهء عالم

رخ به ماسِوا تابيد اين نبيرهء اعظم * « آهيا » از اين بانو گر زنى به هردم دم

تا شكست بر زانو يا به كف قلم هم خم * ذرّه‌اى ز اوصافش ، طى نكرده درمانى

( 1 ) - انتقال حضرت صديقهء كبرى ( س ) از صلب به رحم در شب قدر بوده است .