سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١١٧

جزيره

- 3 -

پروانگانِ برف * پرپرزنان ز سقفِ مه‌آلودِ آسمان

بر كوه و دشت و جنگل ، * بر شهر و روستا

با ريزشِ مداومِ پيگير حمله‌ور * و با غرور و سطوت ،

اين بيكرانه خاك زمين را * تسخير مىكنند .

سرود چلچله‌ها ، صبحدم ، طنين‌انداز * ميان گنبد زيباى آسمان پيچيد

و در نسيم دل‌انگيز صبح - * جارى شد :

بهار آمده است .

غم با تمام وسعت خود - * امشب

چون بيكرانه بحر خروشان ، * دل -

اين جزيرهء كوچك را * در خود كشيده است .