سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٣

رباعى

آگه هنوز نيست كه اين كشور * شيران خفته‌اش به نيستان است

اين تختگاه بهمن و بهرام است * اين خوابگاه سام نريمان است

اين بزمگاه خسرو شيرين است * اين رزمگاه رستم دستان است

مهد جلال دين شه خوارزم است * جاى وكيل زند كريم خان است

خيزيد اى نژاد كى و ساسان * كاشفته كشور كى و ساسان است

از بن كنيد ريشهء استعمار * تا تيغتان به دست و به تن جان است

ضحّاك را ز ملك براندازيد * در دستتان چو پرچم كاوان است

ديوان برون كنيد از اين كشور * اين ملك گرنه ، ملك سليمان است

اين انگليس پيرو ابليس است * اين انگليس دشمن انسان است

كردار و فعل او همه تزوير است * گفتار و قول او همه هذيان است

يك قرن و نيم برد ز دست ايران * اينك زمان دادن تاوان است

برده است داورى به‌سوى لاهه * آنكش هزار جرم به كيهان است

صيد هزارهاش به فتراك است * خون هزارهاش به دامان است

ايران ز ظلمش اين‌سان در رنج است * ايران ز جورش اين‌سان ويران است

از خوان ما بخورد و همىدزديد * اين‌سان كه گفته شيوهء مهمان است ؟

آرى چو زندگىست به ننگ اندر * صد بار مرگ خوب‌تر از آن است

همّت كنيد از پى بهبودش * عزم شما به دردش درمان است

« آزاد » نغمه‌زن همه چون بلبل * در روز و شب به گلشن ايران است

ماهى كه مقامش دل شيداى من است * از مهر و محبّتش پر اعضاى من است

تيرى ز نگار خود به قلبم زد و گفت * تا كى چشمت به قد و بالاى من است

* * *

اى خواجه مكن دست بر خلق دراز * قانع شو و با آنچه خدا داده بساز

تا كى ز طمع دور جهان مىگردى * بنشين كه جهان دور تو گردد به نياز