تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦

افراد غزليات

كنم هرگه دعايى كز دلم بيرون شود مهرش * به خود آهسته مىگويم كه يا رب بىاثر باشد

* * *

دل در جواب يافت كه دشنام ازو شنيد * از بيخودى نيافت چه از وى سؤال كرد

* * *

مكان بمحفل و محرومم از پيالهء ساقى * مراست جاى ترحم كه تشنه بر لب جويم

* * *

مرا ز باعث غم با رقيب آيد و پرسد * گمانش اينكه زناسازى زمانه غمينم

* * *

آن مكن با من كه گر از لطف يار من شوى * چون بخاطر آيدت آن ، شرمسار من شوى

با تو در يك بزم ننشينم كه ترسم پيش خلق * منفعل از گريهء بىاختيار من شوى

* * *

تا كشى از رشك بال افشانى مرغان باغ * مرغ بىبال‌وپرى را سوى گلشن مىبرى

* * *

تو آن نيى كه جفايى توانى و نكنى * بهر كه جور نكردى نمىتوانستى

* * *

نازم هوس سيم و زرت را كه بهر روز * دامان كشى از دستم و دامان بگشايى