تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢

ترجمهء مؤلف :

دلم مرغ گرفتارى كه از اين آه و فريادش * بدام هركه مىافتد همان دم سازد آزادش

* * *

بمجلس تا كه من ننشسته‌ام بر جاى ننشيند * از آن ترسد كه چون بنشست ، بنشينم بپهلويش

* * *

نه يادم كردى و نه رفتى از يادم چه خوش بودى * چنان كز ياد خود بردى اگر مىرفتى از يادم

* * *

خجل ز ماه رخت آفتاب خاورى امّا * چه سود ازينكه نيايد به كار روز سياهم

مجوى خرمى از من درين چمن كه من اختر * خزان رسيده بهارم ، سموم ديده گياهم

* * *

بوقت كشتنم آهى ز سينه سرزد ، آه * نشد كه كشتهء تيغ تو بىگناه شوم

* * *

همه از بخت نگونست اختر * شكوه از اين ، گله از آنچه كنم

* * *

كشتى و خوشم كه دامنت را * گيرم فردا به اين بهانه

* * *

بپايان شد حديث دل ز بس گفتيم و نشنيدى * سرآمد رشتهء الفت ز بس بستيم و بگسستى

* * *