تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٩٢

ترجمهء مؤلف بقلم خود وى

باده در مذهب ما گرچه حلالست ولى * مستى ما همه از نرگس جادوى تو بود

گرچه از طعنهء اغيار ز كوى تو هما * رخت بربست ولى روى دلش سوى تو بود

* * *

تا درين گلشن گلى و غنچه‌يى بر بار هست * نالهء مرغ و نواى بلبلى در كار هست

گر بجرم مىپرستى شيخ راند از مسجدم * التفات مىفروش و خانهء خمار هست

رهروان وادى عشقيم و در راه طلب * مىرويم از هر طرف تا قوت رفتار هست

گر ندادت ره بگلشن باغبان اى دل منال * بهر ما حسرت نصيبان رخنهء ديوار هست

شيخ را گو رو متاب از ما كه بهر بندگى * گر ترا تسبيح ، ما را در ميان زنّار هست

گو كه زاهد از هما اميد هشيارى مدار * تا كه ساقى را بساغر بادهء گلنار هست

* * *

آن ساقى مه‌پيكر گل‌چهره كدامست * كز عكس رخش شعله در آيينهء جامست

خلقى بطلب گرم‌عنانند درين ره * تا آنكه بود در ره مقصود كدامست

اين نكته بگوشم بود از پير طريقت * كز آتش عشق آنكه نشد سوخته خامست