تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨٨

زينة المدائح تأليف محمد صادق وقايع‌نگار مروزى متخلص به هما در 1218 ه ق

دو پيرايه و يك زيور بشرح ذيل :

آرايش - در ذكر اشعار فصاحت آثار خسرو عدالت شعار .

پيرايهء اول - در ذكر اشعار شعراى ملتزمين ركاب ظفر انتساب .

پيرايهء دوم - در ذكر اشعار مطلق شعراى ممالك محروسه كه در ثناى قبلهء عالم و عالميان رطب‌اللّسانند .

زيور - در ذكر اشعار مؤلف و شمّه‌يى از مجارى حالات ارادات آياتش .

آغاز :

« اى ذكر تو گل‌فروش بازار سخن * رنگين ز تو برگ‌برگ گلزار سخن

اوصاف تو ديباچهء مجموعهء نطق * توحيد تو مشاطهء رخسار سخن « 1 »

زينت مدايح و زيب محامد حمد محموديست جلّ ذكره كه حمدش زينت زبان و ثنايش زيب بنانست » .

انجام :

« عيان تا نيست پايانى بدوران عهد شاهى را * نباشد عيش ايشان را چو عهد شاه پايانى »

هماى مروزى درين تذكره چنان كه معمول زمان بوده زياده از حد به لفاظى و عبارت‌آرايى منشيانه پرداخته است . ولى حسنى كه كار او دارد اينست كه براى هر قصيده و قطعه تاريخچه‌يى ذكر كرده كه آيينهء زمانست و بىفايده نيست ، از صاحبان تراجم شعر زياده نقل كرده و بيش از همه صباى كاشى را ستوده و دو هزار بيت شعر ازو آورده است .


( 1 ) - تذكره‌هاى هميشه بهار تأليف اخلاص دهلوى و تحفة الشعراء تأليف افضل بيگ قاقشال نيز با همين رباعى كه از ناظم هروى است آغاز شده است .