تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٧٦

احوال و آثار مؤلف بقلم خود وى :

صياد من مرا بقفس ديد مضطرب * امّا ترحمى بگرفتاريم نكرد

خوش‌تر كه آشيانه بباغ دگر برم * يك گل درين چمن چو هواداريم نكرد

رسواى خلق ساخت مرا عشق دلبرى * كو دل ز من ربوده و دلداريم نكرد

از ديگران چه شكوه كنم در فراق او * همسايه هم عيادت بيماريم نكرد »

« منتخب از رياض الفصحا »

سيد محمد صديق حسن خان تاريخ فوتش را 1240 نوشته است .

رك : شمع انجمن ، ص 416 » .

نسخه‌يى از ديوان مصحفى با اضافات و اصلاحاتى به خط وى در كتابخانهء رضا واقع در شهر رامپور موجودست كه در مجلهء هندنو شمارهء 374 سال نهم ( ارديبهشت ماه 1338 ) معرفى شده و ابيات ذيل از آنجاست :

تو در خواب گران افتاده‌يى غافل چه مىدانى * كه شب‌خيزان راه معرفت بستند محملها

* * *

ملتمسى است بر زبان اين دل مستمند را * اى كه چو باد مىروى ، تند مران سمند را

* * *

رخسار تو در پيش نظر بود و نديدم * سدّ ره نظاره مرا بىبصرى بود

* * *