تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٣

ترجمهء مؤلف :

جاهلان را نيست آگاهى ز حال خويشتن * خفته دايم خويش را بيدار مىبيند بخواب

* * *

چو شمع قصّهء شوقم به انتها نرسيد * دميد صبح و مرا با تو گفتگو باقيست

* * *

گشود چون سر غم‌نامه‌ام بقاصد گفت * برو بگو كه بميرد ز غم ، جواب اينست

* * *

آمد بپرسش من و ننشسته باز رفت * اى من هلاك آنكه بدين خشم و ناز رفت

كوتاه شد فسانهء عمر دراز خضر * هرجا حديث آن سر زلف دراز رفت

* * *

قاصد ار گريد چنين بر روز من * نامه‌ام در راه مىگردد سفيد

* * *

نه هركه بنده شود خدمتى كند بسزا * نه هركه خواجه شود بنده‌پرورى داند

* * *

خود مگر رنجه كنى دست نگارين ، ور نه * سرما را كه بفتراك تو برمىبندد ؟

* * *