تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٩

ترجمهء مؤلف :

ناصح بنگاهيست چنان شيفته كامروز * عشاق زبان باز گشادند ببندش

اينست اگر كوتهى دست اميدم * هرگز نرسد بر ثمر نخل بلندش

اينست سحاب از اثر عدل شهنشاه * شايد كه كند مايل دلهاى نژندش

جمشيد زمان فتحعلى شاه كه آمد * شير فلك آهوى ضعيفى بكمندش

* * *

خوش آنكه چشم تو گاهى به من نگاهى داشت * نداشت گاهى اگر التفات گاهى داشت

گذشت اينكه دل آن نگار سنگين دل * حذر ز ناله‌يى انديشه‌اى ز آهى داشت

عجب نبود كه او بگذرد ز جرم دلم * بجز گناه محبت اگر گناهى داشت

شدم هلاك غم او و بدگمانى بين * كه از محبت من يار اشتباهى داشت

مراست دل به تو مفتون و هر دل ار بدلى * نداشت راه به من خصمى تو راهى داشت

* * *

دانى كه شوخ خوش‌سخن خوش‌كلام ما * حرفى كه ناورد به زبان چيست ، نام ما

حاصل شود به نيم نگاه تو كام ما * اى لطف ناتمام تو عيش تمام ما