تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٠

ترجمهء مؤلف :

در سال هزار و دو صد و بيست و سه « 1 » بعهد بهادر شاه در لاهور رحلت نمود ، ديوانش كه سرمايهء شعر و شاعرى باشد پنج هزار بيت مشهورست ، فقير از مطالعهء آن فيوضات بسيار برداشته ، از آنجاست :

چه بىدردانه امشب درد دل با يار مىگفتم * كه او كم مىشنيد از ناز و من بسيار مىگفتم

* * *

عاشقم عاشق ، بفكر دين و ايمان نيستم * مذهبى جز عشق اگر دارم مسلمان نيستم

* * *

وامانده است بر سر ديوانگى دلم * تا آخر بهار ببينم چه مىشود

* * *

بىكمال از پى خود همچو خودى مىخواهد * چون زن زشت كه در همدمى كور خوشست

* * *

سنگهايى كه من از ياد تو بر سينه زدم * كعبه‌يى مىشد اگر خانه بنا مىكردم

* * *

دل شكاران بكمند تو گرفتار شدند * خودفروشان همه پيش تو خريدار شدند

چون فتاد آتش رخسار تو در شهر وجود * خفتگان عدم از غلغله بيدار شدند

* * *

عشق جادوگر من ساخت زهر مو چشمى * بتماشاى تو روزى كه فرستاد مرا

* * *


( 1 ) - در سرو آزاد ( ص 137 ) تاريخ فوتش 1211 ثبت شده است .