تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٧

نسخه :

نور الدّين وزير خوارزمشاهيان بوده ، گويند اول بار كه شاپور بدر خانه‌اش آمد ، گفتند كه بشرب مدام مشغولست ، و همچنين چهار بار ديگر به همين عذر ناموجه بار نيافت ، تا اينكه اين رباعى را بوى فرستاد :

فضل تو و اين باده‌پرستى با هم * مانند بلندى است و پستى با هم

حال تو به چشم ماهرويان ماند * كانجاست مدام نور و مستى با هم

عدد نتايج افكار و تاريخ رحلتش بدار القرار معلوم نشد .

قصايد

صيد كند تا دلم نكهت زلف ترا * از نفس افكنده دام در ره باد صبا

( 9 بيت است )

تشبيه بهار

چه مژده داد از آن شاخ گل نسيم بهار * كه رقص مىكند از شوق بر سرم دستار

( 18 بيت )

تشبيه

از شراب شبانه غمزهء يار * نيمه‌يى مست و نيمه‌يى هشيار

( 9 بيت )

غزليات

بذوقى مىكنم تكرار حرف آشنايى را * كه دل در سينه پندارد كه مىبوسم دهانى را

* * *

طفلست و بعاشق روش زيست نداند * صد جان اگر از كس طلبد ، نيست نداند