تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٦

از اشعار فارسى اوست

مانى نازك قلم نقشى ز چشم مست بست * چون نظر افگند بر محراب ابرو ، دست بست

* * *

اى مست ناز گرد تو گشتيم عمرها * بشكن تو هم بگردش چشمى خمار ما

* * *

نقش و نگار دنيا ، سير بهشت دارد * امّا چو پاى طاوس ، پايان زشت دارد

* * *

در كشور ما نيست روا شب مژه بستن * با مردم خوابيده ستيزند عسس‌ها

« انتخاب از تذكرهء مردم ديده »

ابيات ذيل منتخب از نسخهء خطى ديوان او متعلق بنگارنده است :

حاشا كه ذرّه را نرسد فيض آفتاب * باشد بمهربانى او اعتماد ما

فصل بهار فيض چمن عام مىشود * اين نوخطان چه شد كه ندادند داد ما

* * *

مزاج كم كسى بر الفت اول بجا ماند * بروز بىكسى سنجيده‌ام بسيار ياران را

* * *

دماغ را ز مى كهنه تازگى بخشيد * به پير ميكده بخت جوان رساند مرا

* * *