تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٥

از اشعار فارسى اوست

از اشعار فارسى اوست

از اشعار فارسى اوست

آزاد گرچه دام علائق گسسته است * باشد غلام ، شاه ولايت پناه را

* * *

مريض را غم بالاتر از مرض اينست * كه صبح صورت نحس طبيب بايد ديد

* * *

زن بود در زبان هندى نار * و قنا ربّنا عذاب النّار

* * *

گر نور سينه نيست ، چه حاصل ز نور چشم * بىشمع خانه خاك بسر ماه بام را

* * *

خانه‌ها سوختى و اين مردم * خانه‌آباد گفته‌اند ترا

* * *

ناله كردم تا به گوش او رسد ، نشنيد و رفت * گريه كردم تا بداد من رسد ، خنديد و رفت

* * *

دل ستم‌زده اكنون بداد خويش رسيد * كه شانه از سر گيسوى او بريش رسيد

* * *

من از حلاوت دشنام يار دانستم * كه نام تلخى رنجش چرا بود شكراب

* * *