تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩١

من غزله

از خال و خط آراسته كن اى بت دلجو * مشكوى حريفان را چون ساحت مينو

اى تازه رخت شرم ده لاله و گلنار * رفت ار ز گلستان جهان سارى و سارنگ

وز طرف چمن سورى و سيسنبر خوشرنگ * افروخته چون نامه كنون چهرهء نارنگ

وان زلف دلاويز تو چون مرغ شباهنگ * يا شاخهء اسپرغم بر لاله نگونسار

نارست بنخل اندر چون شعلهء آذر * گويى شده بر شاخ نمايان رخ دلبر

وندر دل او گشته نهان رشتهء گوهر * درجيست همه لؤلؤ و كانيست همه زر

لولوش عيانى نه و زرش نه پديدار

من غزله

من غزله

خال مشكين كه بر آن آتش رخ چون عودست * زلف از آن گرد بناگوش تو همچون دو دست

رنگ گيسوى تو از ديدهء عشاق نرفت * زين سبب روز به چشم همه قيراندودست

باد بر گوش تو از خاك‌نشينان درت * برده پيغام كه زلف تو غبارآلودست

و له

در ره آب بقاى لب نوشين تو زلف * ظلماتيست كه صد خضر و سكندر دارد