تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٨

تذكره قايلى قرن دهم

وه كه دلم كباب شد ، زاتش بىوفاييت * سوخت مرا بهر كسى گرمى و آشناييت

بند ز بند من جدا گشته و هر غمى كنون * مىكشدم جدا جدا ، خاصه غم جداييت

* * *

ياد تو مونس دل غمناك من بسست * درد تو مرهم جگر چاك من بسست

اى چرخ بهر قتل ضيائى شتاب چيست * كز بهر اين غرض بت چالاك من بسست

* * *

كدام داغ كه دور از تو بر دل‌وجان نيست * ز چون تو جان جهانى جدايى آسان نيست

سر ضيائى و خاك ره ستمكارى * كه ريخت خون جهانى و زان پشيمان نيست

* * *

بقطع يارى دشمن نمىدهم پندت * كه محكمست به مهر رقيب پيوندت

اگر غمت نبرد اختيار من از دست * به اختيار تو خواهم گذاشت يك‌چندت

ز آرزوى تو جان بر لبست و دل صد چاك * بيا كه از دل‌وجانيم آرزومندت

* * *

در كنج فراقم به صد اندوه فتاده * كو محرم رازى كه رساند خبر دوست