تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٤

تذكرهء شهاب ( منظوم ) از ميرزا عبد اللّه شهاب ترشيزى در اوايل قرن سيزدهم

مثنويهاى شهاب كه در مقدمهء ديوان خود ( نسخه‌هاى مجلس ، مركزى ، فرخ ) از آنها نام برده بدين شرحست : 1 - خسرو و شيرين 2 - يوسف و زليخا 3 - بهرام‌نامه 4 - تذكرة الشعراء 5 - عقد گهر ( در نجوم ) 5 - مرادنامه ( در ذكر وقايع علىمراد خان زند ) .

و از آثار منثور او تذكرة الوزرا و تاريخ مجدول است .

ديوانش مركبست از قصيده و غزل و قطعه و رباعى كه بيشتر آنها در هجو اشخاص گفته شده و از آن جمله است :

جمعه با زوجهء خود گفت شبى * كه مرا بر تو ز آدينه شكيست

زن به دو گفت دو بينى بگذار * پيش ما جمعه و آدينه يكيست

* * *

ز بهر تاختن در وادى هجو * سمند طبع را چون رام كردم

ترا خر خواندم و گشتم پشيمان * كه آن بيچاره را بدنام كردم

* * *

مهردار و دوات دار الملك * بس‌كه دائم رسوم مىجويند

گر بر ايشان كسى سلام كند * و عليك الرسوم مىگويند

* * *

پيغمبر ما داده ز دجال نشانها * تا امّت بيچاره در اضلال نباشد

اين مهدى يك‌چشم كه آمد ز صفاهان * اى خلق ببينيد كه دجّال نباشد

براى ترجمهء احوال و ملاحظهء آثار وى رك : تذكره‌هاى عصرى بخصوص مجمع - الفصحا ( 2 / 253 ) و از همه مفصل‌تر ارمغان سال سيزدهم ، سلسله مقالاتى بقلم بهار خراسانى و محيط طباطبائى .

دو پسر شهاب ميرزا مرتضى محجوب و ميرزا اختيار شهابى نيز شاعر بوده‌اند و ذكرشان در مجمع الفصحا آمده و ميرزا اختيار صاحب تذكرهء حديقة المدائح است كه ذكرش خواهد آمد .