تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٣

اعتبار تذكرهء حسينى :

خواجه معين الدّين چشتى نوشته ( ص 302 ) و اين بيت مشهور ميلى هروى را :

منم و دلى كه دائم به دو دست دارم او را * اگرش نگاه‌دارى به تو مىسپارم او را

چنين آورده است :

منم و دل خرابى به تو مىسپارم او را * بچه كار خواهد آمد كه نگاه دارم او را

( ص 319 )

و اين بيت از غزل مشهور ميرزا صادق دستغيب شيرازى را بنام مير يحيى كاشى ثبت كرده است :

اى كه از دشوارى راه فنا ترسى مترس * بس‌كه آسانست اين ره مىتوان خوابيد و رفت « 1 »

( ص 374 )

و اين نمونهء بسيار ناچيزى از اشتباهات مؤلف بود .

اين تذكره بسال 1292 ق در لكهنو بطبع سنگى بسيار مغلوط و بدخطى رسيده است به‌طورىكه از كثرت اغلاط به‌هيچ‌وجه قابل استفاده نيست ، و عدمش به ز جودست .

( 1 ) - از غزل مشهوريست بدين مطلع : هركه آمد گل ز باغ زندگانى چيد و رفت * عاقبت بر سستى اهل جهان خنديد و رفت و اين غزل بتمامه در ديوان حاجب شيرازى با تخلص او ثبت شده و ياران طريقتى او همان را عينا بر سنگ قبر او نقر كرده‌اند . براى اطلاع از احوال صادق دستغيب و شأن نزول اين غزل رك : تذكرهء نصرآبادى ( ص 272 - 273 ) .