تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٩

ترجمهء مؤلف :

از پى بىتابى دلها مدام * زلف مىتابى ، خدا را رخ متاب

* * *

كاميابم از نگاه خويشتن * گرچه هرگز عاشقان را كام نيست

گرچه بسيارند مرغانت بدام * ليك مرغى چون منت در دام نيست

* * *

چون سير گلستان و چمن دسترسم نيست * بهتر ز جهان جاى ز كنج قفسم نيست

* * *

حاشا كه من بكوى تو ديگر گذر كنم * تا خويش را اسير تو چون پيشتر كنم

آرم درين دوروزه نگارى به كف ، ترا * آنگه زيارتش به پيامى خبر كنم

گاه آرمش بكوى تو همراه خويشتن * تا سوزمت ز رشك برويش نظر كنم

گه گويمش كه مهر تو تا جا كند بدل * مهر بتان ز دل همه يك جا بدر كنم

القصه كرده‌يى به سمر آنچه پيش ازين * جور و جفا كنون به تو من بيشتر كنم »

در مجموعة الادب آمده است :

« لميرزا سيد حسين المتخلص به سمر »

بدل تا خوبرويان خانه كردند * حريم كعبه را بتخانه كردند

نصيحت تا بكى ناصح چه سازم * ترا عاقل مرا ديوانه كردند

برو زاهد به مسجد نيست كارم * نصيبم از ازل ميخانه كردند

دريغا كان بت دير آشنا را * چنين زودش ز ما بيگانه كردند