تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٩

تذكرهء انسى تأليف حسن بيگ ذو القدر شيرازى متخلص به انسى در اواسط قرن يازدهم

نيكونهاد واقعست ، با او صحبت بسيار داشته‌ام ، گويند درين ايام تغيير تخلص داده و انسى لقب شده .

و له

بازم جنون بمسند مجنون نشانده است * از خاك برگرفته و در خون نشانده است

* * *

پرتو نمىدهد بشبستان ما دمى * ازبس بدور شمع تو پروانه پر شدست

ما بقى اشعار او در حرف دال كه نسبت به دليرى دارد مذكور مىشود » .

« عرفات 128 » و در حرف دال مىنويسد : « عمدة الزمان حسن بيگ دليرى پسر على بيگ ذو القدرست ، كه مهمان‌دار شاه‌عباس است ، بغايت جوانكى خوش‌طبيعت ، آدمى واقعست ، در شيراز ظهور يافته ، از زمان طفوليت باز با او آشنايم ، گويند درين ايام تخلص خود را انسى نموده و همچنان در ملازمت آن شهريار عالىجاهست ، او راست :

انباشته ز عشق ، آب اندر چشم * واكنده ز رويت آفتاب اندر چشم

شبها ز خيال غمزه‌ات تا بسحر * سردادم آب جاى خواب اندر چشم

و له

دوشينه كه جانم آشنا با لب بود * شب تا سحرم ورد زبان يا رب بود

نيكى كه زمانه كرد با من بد كرد * گرمى كه ز روزگار ديدم تب بود

و له

پيوند مجاز پاره مىبايد كرد * وز جمله به حق نظاره مىبايد كرد

خواهى كه بكام دل برآرى نفسى * از همنفسان كناره مىبايد كرد

و له

در ملك وجود خويشت ار افتد سير * بسته نظر از نظارهء جلوهء غير