تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٩

انجمن پنجم در ذكر مختصرى از احوال و اشعار مؤلف :

منم آن شكار زخمى كه فتاده‌ام ببندت * اگرم ز پا درآرى نكشم سر از كمندت

* * *

ساقى عرق بجاى مى ناب مىدهد * من مستحق آتشم ، او آب مىدهد

* * *

باده خواه و بكش اى خواجه چه صافى و چه درد * از غم بيهده خوردن چه ثمر خواهى برد

* * *

دل اگر شاد بود ، خانه چه دوزخ چه بهشت * رنج اگر دور ز تن ، جامه چه پشمينه چه برد

بارى از زلف بتى ، تابى اگر بايد ديد * بارى از ماهرخى ، بارى اگر بايد برد

تا توان كاست غم از دل ز چه جان بايد كاست * تا توان خورد مى ، از بهر چه دل بايد خورد

* * *

هر چشمهء شيرين كه از آن آب برآيد * اىكاش شود تلخ و مى ناب برآيد

* * *

آهى ز غم تو مىكشم ، آه * در آهم اگر اثر نباشد

* * *

چشم تو و چشمهاى مردم * يك خفته و صدهزار بيدار

در ميان تذكره‌نويسان عصرى صاحب مجمع الفصحا ترجمهء او را از همه دقيق‌تر و مفصل‌تر آورده است ، رك : مجمع 1 : 31 - 43 .