زندگينامه رجال و مشاهير ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٣
اردكانى ، على اكبر [ حقيقت ]
تأليف پرداخت . در سرودن شعر بخصوص مثنوى تبحر داشت . از جمله اشعار اوست :
باز گيتى شده بهشت برين * از صفاى طلوع فروردين
ابر در آسمان بشور و شعب * مىزند نعره همچو شير عرين
خاك تيره ز باد و آتش رعد * آب شد بس‌كه ريخت ماه معين
موسم دى گذشت و گل آمد * چشم بگشا ببوستان و ببين
بانوى پير دهر گشت جوان * خرم و تازه شد زمان و زمين
باغ شد از نسيم آبستن * راغ اندر رحم گرفت جنين
هر دو در بامداد زائيدند * پسر و دختران ماه جبين
يكى اندر لباس بوقلمون * ديگرى بسته ساعد سيمين
در خيابان باغ و در صحرا * متفرق چو قوم بن يامين
يكى اندر فراق گريه‌كنان * يكى از وصل خنده نمكين
بانوى پير جشن بر پا كرد * باغ را بست زينت و آئين
پرگل و غنچه گشت دشت و دمن * طعنه زد بر نگارخانه چين
باغ شد همچو صحف انگليون * راغ گرديد ، از چمن رنگين
ضيمران و شقائق و سوسن * شمعدانى و زنبق و نسرين
سورى و اطلسى و سيسنبر * جعفرى و بنفشه مشكين
چشم نرگس ز گريه شد بيمار * زلف سنبل بسوگ گشت قرين
آن يك از قطره‌هاى شبنم صبح * ديگر از سوز آفتاب پسين
برگهاى سه‌برگه گستردند * فرش ديبا و اطلس زرين
پرسش از سرخ‌گل چو بنمودم * گفت : كرده است بلبلم كابين
دختران چمن ز راه عفاف * دستكش كرده دست و پا پاچين
بلبل ازيك‌طرف بشور و نوا * قمرى از جانبى ، بصوت حزين
قهقه كبك و چهچه بلبل * به كه و بوستان ، فكنده طنين
اين‌چنين فصل و اين‌چنين ايام * اين‌چنين بزم و اين‌چنين آئين
همگان سر خورشيد و خوش‌دل و شاد * جز حقيقت كه ناخوش و غمگين
م : 1 - مشار ، خان‌بابا . مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى .