سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٩

طالب تبريزى

اين اشعار در جنگ شماره 2763 متعلق به كتابخانهء مرحوم حاجى محمد نخجوانى به نام وى ثبت شده است :

در فرقت تو زنده نه از سخت‌جانيم * جان از كمال ضعف نيايد به لب مرا

* * *

سرايت بين محبت را كه با صدگونه بىمهرى * چو مىبيند ز دورم مىشود تغيير حال او را

* * *

بىهمرهى غمزهء خونريز او اجل * مشكل كه صرفه‌يى برد از جان سخت ما

* * *

« طالب » نداشت تاب نگاه تو روز وصل * پوشيد چشم و دادن جان را بهانه ساخت

* * *

خويش را زنده به اين حال از آن مىخواهم * كه مرا هركه ببيند هوس او نكند

* * *

دل را كى آن طاقت بود كز فكر جانان بگذرد * با يك جهان لب‌تشنگى از آب حيوان بگذرد

من راه هجران را به خود هرگز نمىدادم ولى * آتش ره خود واكند چون در نيستان بگذرد

* * *

يار با غير و غم عشق در آغوشم بود * مرگ صد بار به از زندگى دوشم بود

* * *

بازم از افسون زبان‌بند تمنا كرده‌اى * خوش در بىطاقتى بر روى ما وا كرده‌اى

چون توانم از تو دل برداشتن اى غم كه تو * ترك عالم از براى خاطر ما كرده‌اى

( مآخذ مذكور در دايرةالمعارف بزرگ اسلامى ( مقالهء نگارنده )