سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٢

آثار او :

به نسيمى ز گلستان سفرى مىگردد * برگ عيش من و اوراق خزان هر دو يكيست

چه ضرور است كنى راست به آتش خود را * پيش اين كج‌نظران تير و كمان هر دو يكيست

سخن ماست يكى گرچه دل ماست دونيم * خامهء يك دل ما را دو زبان هر دو يكيست

پيش سروى كه به گل رفته مرا با « صايب » * اشك خونين من و آب روان هر دو يكيست

* * * از اشعار تركى صايب

از صايب تبريزى 17 غزل تركى آذربايجانى در دست هست كه فقط به نقل مطالع آنها اكتفا مىشود :

عاشقين گوز ياشينا رحم ايله‌مز اول آفتاب * آغالاماق ايلن آپارمز اود اليندن جان كباب

* * *

داغ اولدى درونيمده منيم ناز محبّت * مين دردلى صدا وئرمه‌ده‌دير ساز محبّت

* * *

اولمادى خورشيددن داغلاردا رنگين قاشلار * گوردولر لعل لبين قان ترله ديلر داشلار

* * *

گول كيمى هر كيم كه گولزار ايچره نقد جانى وار * سعى ايدر توكسون سنين يولوندا تا امكانى وار

* * *

عاشق قانينى وسمه‌لى قاشين نهان ايچر * جوهرلى تيغ قمين آرا پيوسته قان ايچر

* * *

منى محروم ايدن رخساردن زلف پريشاندير * بو درياى لطافت موج عنبر ايچره پنهاندير