سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٦

صادقى افشار

و انجام :

چو پرداختى بزم بينش ز غير * بدانى كه هر شر بود محض خير

7 - معميات بنام شعرا ، با آغاز : باسم شاه‌عباس :

آنى كه معماى سعادت ز نخست * زين هفته صحيفه شد بنام تو درست

و انجام :

چون شد سر زلف تو نگون نوك قلم * زان شد سر و پا شكسته گوئى آخر

8 - مثنوى فتح‌نامه ، با آغاز :

بنام خدائى كه محتاج نيست * بجز نام او درة التاج نيست

( آقاى گلچين معانى از اين مثنوى رزمى ساقىنامهء صادقى را بيرون آورده‌اند )

و انجام :

گر همه مرغى شدى انجيرخوار * دانهء انجير نماندى ببار

9 - بقيهء تذكرة الشعراء مجمع الخواص ، با آغاز : توردمجى مجمع تازيكيه اركان دولتى ذكر يداكيم نوك خامهء گوهر نثار لارى عقده‌گشاى كارخانه دوران ايرور .

و انجام :

بهر قتلم هجر و غم كردند باهم دل يكى * كاشكى مىبود مشتاق ترا قاتل يكى

10 - قصايد و غزليات تركى ،

11 - رساله‌اى در باب اشعار فيضى ، با آغاز : « . . . بر راى ارباب ايقان و بر ضمير اصحاب امعان مخفى و مستور نماند . . . »

و انجام :

جلوه ببين كه قامتش هم به قيامت افكند * هركه براستى علم جلوه دراز مىدهد

12 - قانون الصور ، با آغاز :

سلاطين را در آغاز جوانى * به خدمت صرف كردم زندگانى

و انجام :

ولى اين كار در منزل نشايد * مقامى دور تر از شهر بايد

13 - رسالهء حظيات ، با آغاز :

يا رب ز سخنهاى هوس دورم دار * وز حرف هوا بلطف مهجورم دار