سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٢
ديوانه تبريزى
عزيزم عشق عالمده يقين بيل كيم نهان اولماز * غلط سؤزدور دئييرلر : « عاشيقين عشقى عيان اولماز »
گؤروب معشوقه سين عاشيق قاچار رنگى ، ديزى تيترر * به عينه صورتى ديوار اولار جسمينده جان اولماز
گئدر صبر و قرارى عاشيقين ، معشوقه‌سين گؤرجك * داخى كؤنلونده اول دم ذره‌جه تاب‌وتوان اولماز
چوخ اولما حسنونه مغرور ، بيل بو عاشيقين قدرين * سنه هرگز جاهاندا عاشيقين تك جان‌فشان اولماز
ديدى لئيلايه مجنون بير گئجه : كاى شوخ بىهمتا * اولا عالم سنه عاشيق ، منيم تك مهربان اولماز
گولو مشهور ايدن عالمده بولبولدور يقين ايله * كى عاشيق اولماسا ، معشوقه‌دن نام و نشان اولماز
چك ال جور و جفادان عاشيق « دلسوزونا » رحم ائت * اگر خلقون ده حسنون تك اولا بيللاه يامان اولماز
( دانشمندان آذربايجان ، ص 151 - ريحانة الادب ، ج 2 ، ص 22 - الذريعة ، ج 9 ، ص 328 )
ديدهء تبريزى
ديدهء تبريزى
ميرزا نصر الله بيگ در سدهء 13 ه . ق . مىزيست ، در تبريز تحصيل كرد و به سال 1277 ق .
در شهر شماخى وفات يافت . ديوانش مركب از اشعار پارسى و تركى آذربايجانى است .
( دانشمندان آذربايجان ، ص 151 - الذريعة ، ج 9 ، ص 334 )
ديوانه تبريزى
ديوانه تبريزى
از نقاشان و هنرمندان و شاعران سدهء نهم هجرى قمرى تبريز است در مجلس سلطان يعقوب به نديمى راه داشت و « ديوانه » تخلص مىكرد . از اوست :