سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٤

1 - تأليفات :

از رباعيات اوست :

عمرى به ره عشق دويديم ، بس است * ناديده وفا ، جفا كشيديم ، بس است

در عشق تو بوده كام ما ناكامى * اى دوست به كام خود رسيديم ، بس است

( مجمع الخواص ، ص 216 - شمع انجمن ، ص 143 - دانشمندان آذربايجان ، ص 128 - 129 - مكتب وقوع ، ص 98 - 103 - فرهنگ سخنوران )

خيّام‌پور تبريزى

عبد الرسول تاهباززاده ( معروف به خيام‌پور ) فرزند حاجى محمود تاهباز به سال 1277 هجرى شمسى در تبريز تولد يافت پس از تحصيلات مقدماتى و متوسطه در سال 1306 به خدمت وزارت فرهنگ درآمد .

در سال 1312 ليسانس فلسفه و ادبيات گرفت و به مناسبت شاگرد اولى به گرفتن مدال درجهء اول علمى نايل شد .

از سال 1316 تا 1325 سمت مديرى دبستان ايرانيان را در استانبول عهده‌دار بود و در ضمن ادامهء اين خدمت به گرفتن ليسانس ديگر و دكترى از دانشگاه استانبول توفيق يافت .

پس از تأسيس دانشگاه تبريز از مهر ماه 1326 در دانشكدهء ادبيات تبريز به تدريس و تحقيق پرداخت .

در شهريورماه سال 1349 به تهران نقل مكان كرد و ازآن‌پس تمام وقت خود را صرف تكميل كتاب نفيس « فرهنگ سخنوران » نمود . فوت استاد در هفتم فروردين‌ماه 1358 اتفاق افتاد .

تأليفات و آثار او را مىتوان به چهار قسمت تقسيم كرد :

1 - تأليفات :

الف - دستور زبان فارسى ( اين كتاب تاكنون بارها به طبع رسيده است ) .

ب - فرهنگ سخنوران ( كتاب‌شناسى شعرايى كه به فارسى شعر سروده‌اند ) .

ج - رسالهء يوسف و زليخا ( تحقيق دربارهء منظومه‌هاى يوسف و زليخا در ادبيات ايران و ترك ) .