سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧١

تايب تبريزى

2 - مقناطيس القلوب .

3 - آذر دل‌افروز و اخگر جگرسوز .

4 - كسروىنامه .

هدهد سليمان چنين شروع مىشود :

اين قنارى اصغر ، بلبل خوش‌الحانست * قاصد به سر افسر هدهد سليمان است

آصف سخن‌پرور اسم اعظمش از بر * جن و انس را رهبر حكمران ديوان است

ترجيع‌بند :

اى به كاخ تو آشيانهء ما * وى ز شاخ تو قوت و دانهء ما . . .

سوختم اى مسيح دم نفسى * جز تو نبود پناه و دادرسى

از رباعيات :

يا رب بسوى بندهء درويش نگر * پروردهء خويش را از اين بيش نگر

من آينهء صيقلى دست توام * در من منگر به صورت خويش نگر

* * *

يا رب نظرى به سن هفتادم كن * رحمى به دو صد فغان و فريادم كن

يك سرخط بندگيم امضا بنما * از خواجگى دو كون آزادم كن

وى عقايد الاسلام مقدس اردبيلى را از تركى به فارسى برگردانيده و در تاريخ آن گفته است :

اى دوستان اين ، طرفه عقايد * اسلاميان را محكم گواه است

اصل مؤلف بر اين رساله * گرچه محقق رضوان‌پناه‌ست

اما مترجم بر نظم و نثرش * مخفى نماند كاين روسياه است

يعنى « سماعيل تايب تخلص » * آنكه سراپا غرق گناهست

در شهر شوال بر تاريخ سال * ( اغفر الها ) خوش تكيه‌گاهست

( 1319 )

( الذريعة ، ج 9 ، ص 163 - مواد التواريخ ص 44 - ترجمهء عقايد الاسلام ص 325 )