سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٧

ابو الوفاى تبريزى

ابو المحارم « 1 » اسكويى برادر كوچك امير صدر الدّين محمد اسكويى است شاعر متذوق سدهء 10 بود از اوست :

دل كه در دايرهء عشق درآورد مرا * همچو شمع آتش سوزان بسرآورد مرا

( تحفهء سامى ، ص 58 - 59 - روز روشن ، ص 72 - دانشمندان آذربايجان ، ص 303 )

از سخنوران پيرامون سدهء 11 ه . ق . تبريز است اين دو بيت را صاحب عرفات العاشقين به او نسبت داده است :

از لطيفى جام و لطف مى به جام * كس نداند اين كدام است آن كدام

گويى اينجا باده هست و جام نيست * گويى آنجا نيست باده هست جام

صاحب اسماعيل بن عباد گفته است :

رق الزجاج و رقت الخمر * فتشابها فتشاكل الامر

فكانها خمر و لا قدح * و كانّها قدح و لا خمر

فخر الدّين عراقى اين دو بيت را به فارسى چنين ترجمه كرده است :

از صفاى مى و لطافت جام * درهم آميخت رنگ جام و مدام

همه جام است و نيست گوئى مى * يا مدام است و نيست گوئى جام

و ظاهرا ابو الوفا در سرودن دو بيت خود نظرى به مضامين ابيات مذكور داشته است .

( دانشمندان آذربايجان ، ص 29 - الذريعة ، ج 9 ، ص 52 )

( 1 ) - نام وى در تحفهء سامى چاپ وحيد « ابو المحامد » و در نسخهء بيات و تذكرهء روز روشن ابو المجاهد قيد شده است .