سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٠
مراد طسوجى
بعد از اين بهر امردان بايد * بند تنبان فتح بنويسى !
از اوست :
مردم ز غم رخ نكويت * رفتم ز جهان نديده رويت
فرياد كه عاقبت به صد درد * برديم به خاك آرزويت
در حشر چو سر برآرم از خاك * هر سوى روم به جستجويت
در چهرهء حور عين ببينم * افتد چو مرا نظر به سويت
در ديدهء « مخلصى » دوعالم * نبود به بهاى نيم مويت
( مجمع الخواص ، ص 288 - 289 - دانشمندان آذربايجان ، ص 339 )
مراد طسوجى
مراد طسوجى
ملا مراد پسر ميرزا جان از شاعران سدهء يازدهم هجرى قمرى و از معاصران ولى قلى بيگ مؤلف قصص خاقانى ( مؤلفهء 1073 - 1085 ق ) است . ولى قلى بيگ مىنويسد :
در قريهء طسوج تولد يافته است . نسلش به سلسلهء انصار منتهى مىشود صاحب چندين هزار بيت است . تتبع از نظامى گنجوى كرده و خازن بيانش سه گنج را بربسته و هذا اليوم مالك اوست و عبارت است از :
1 - « حصول المراد » در بحر مخزن الاسرار تخمينا سه‌هزار بيت .
2 - مثنوى « عشق و حسن » در بحر يوسف و زليخا تقريبا چهار هزار بيت .
3 - مثنوى ديگرى هم در بحر ليلى و مجنون ساخته و پرداخته است . از ديگر آثار او گويا شرحى بوده كه به زيج الغ بيگ مىنوشته است . در خدمت شيخ الفضلا حسين تنگ‌آبادى كه از جمله علماى عصر شاه‌عباس ثانى بوده تحصيل كمالات نموده است . از مثنوى « حصول المراد » اوست :
اى به تو روشن همه از شش‌جهت * از جهت آنكه نيى در جهت
رشتهء جانها ز تو پرپيچ‌وتاب * از تو به پا خيمهء زرين طناب
نور ظهور تو در اين بارگاه * بسته به چشم همه راه نگاه