سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٦
10 - كنز الحقائق :
خداوندا اسير توست « الهى » * ندارد آب‌رو جز روسياهى
پناهى نيستش جز فضل عامت * نخواهد از سخن جز ذكر نامت
به هم آورده از روى خجالت * دوسه سه‌حرفى ز حال اهل حالت
ميان عاشقان كن سرفرازش * نشان طعن هر حاسد مسازش
اگر رفته خطايى بر زبانش * خط عفوى بكش يا رب برآنش
دل از گفتار اغيارش بپرداز * ز نور خود به سازش مطلع راز
چنانش بهره‌ور ساز از عبادت * كه باشد ختم كارش بر سعادت
نسخه‌يى از آن در كتابخانهء شخصى آقاى ركن الدّين همايون فرخ ساكن رزگنده به خط نستعليق موجود است . كه مربوط به اوايل قرن يازدهم ه . ق . مىباشد و نسخه‌يى در كتابخانهء خصوصى آقاى حاج محمد رمضانى ساكن تهران به خط نسخ مورخ 28 شعبان 1285 ه . ق وجود دارد . نسخه‌يى هم ضمن مجموعهء 2630 كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ياد شده است .
23 - شرحى است از مولانا ادريس بن حسام الدّين بدليسى متوفى 930 ه . ق . به گفتهء ميرزا حسن شفيع‌زاده نسخه‌يى از آن در كتابخانهء ملا مراد استانبول مورخ 1135 ه . ق . موجود و اخيرا هم در استانبول به چاپ رسيده است .
24 - شرح جلال الدّين محمود مورخ 984 ه . ق . نسخه‌يى از آن در كتابخانهء ملى ملك ضميمهء مجموعهء شماره 1149 موجود است .
25 - شرحى است بىسروته و بىاعتبار نسخهء آن به‌شمارهء 3334 مربوط به قرن دهم در كتابخانهء مجلس هست .
26 - شرحى است به نام « ايجاز مفاتيح الاعجاز » از خواجه معين الدّين محمد بن محمود معروف به دهدار متخلص به فانى متوفى 1016 ه . ق كه مفاتيح الاعجاز محمد بن يحيى بن على لاهيجى نوربخشى را خلاصه كرده است .
اين خلاصه به سال 1312 ه . ق در 224 صفحه در بمبئى به طبع سنگى رسيده است .
27 - شرحى است از قاضى نور اللّه شوشترى مقتول در 1019 ه . ق .
28 - شرحى است از حكيم متألّه ملا عبد الرزاق فياض لاهيجى متوفى در 1051 ( الذريعة ج 13 ، ص 270 ) آقاى گلچين معانى معتقدند كه ظاهرا يكى از چاپهاى قديم مفاتيح الاعجاز