سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٨
احمد طسوجى
احمد طسوجى
احمد طسوجى
فرزند اشرف طسوجى است . سال 1232 ه . ق . تولد يافت و سال 1258 ه . ق در حملهء عثمانيها به عراق كشته شد .
يكى از معاصرانش در رثاى وى گفت .
احمد آقا مظهر فضل و كمال * آن به اسرار حقيقت برده پى
در جوانى در جوار شاه دين * چون فلك طومار عمرش كرد طى
هم گلستان فضيلت شد خزان * هم بهار معرفت گرديد دى
بعد از اين ديگر غم از دل كى برد * يا سرود ناى و يا آواى نى
گفت تاريخ وفات او خرد * ( شد شهيد اشقيا افسوس وى )
1258 -
صاحب « اعيان الشيعة » دربارهء وى چنين مىنويسد :
« آقا احمد بن الآقا على اشرف بن الآقا احمد بن المولى عبد النبى الطسوجى ، ولد سنة 1232 و استشهد فى قضيه وقعة نجيب باشا بكربلا المشرفة . و الطسوجى نسبة الى طسوج محل بآذربيجان كان عالما فاضلا شاعرا من اجلّاء تلامذة الشيخ مرتضى الانصارى و له كشكول و حواش على الرياض و غير ذلك و لما توفى استاذه الانصارى رثاه بقصيدة موجودة عند اولاده »
بنابراين وى كتابى به عنوان كشكول تأليف كرده و حواشى متفرقه بر رياض نوشته است ولى تاريخ شهادت او با مرثيه گفتن او براى استادش شيخ انصارى كه در تاريخ 1281 درگذشته است منافات دارد .
ابيات زير را ضمن نامه‌يى از عتبات عاليات به پدرش فرستاده است :
ايا بريد صبا اى نسيم جان‌پرور * ز روى لطف بكن جانب طسوج گذر
ز هر گلى كه ببينى زياده رنگ و صفا * بچين و دستهء رنگين ببند ، تازه و تر
به صد سليقه و پاكيزگى نگاهش دار * مباد لكه به برگى فتد ز مدّ نظر
ميان جان بگذار و روانه شو به طسوج * سراغ كن در دولت‌سراى بحر هنر