سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٧
منت افشار
مفتى
مفتى
ملا محمد رضا مفتى در سدهء سيزدهم ه . ق . مىزيست ، به شغل معلمى اشتغال داشت .
مرحوم ميرزا رشيد اديب الشعراء مؤلف « تاريخ افشار » از شاگردان او بود .
مفتى گاهى شعر مىگفت و در شرح و تفسير اشعار مغلق بخصوص معما و لغز تبحر داشت .
در تاريخ فوت نجف قلى خان ( دوم ) بيگلربيگى چنين گفته است :
بيگلربيگى چو دورهء عمرش تمام كرد * عزم رحيل دورهء دارالسلام كرد . . .
« مفتى » به شوق نكتهء تاريخ رحلتش * شب تا سحر به منشى كلك اهتمام كرد
ناگه سرود هاتف غيبم به گوش هوش * « بيگلربيگى به منزل جنت مقام كرد »
1296 -
( بزرگان و سخن‌سرايان آذربايجان غربى ، ص 302 - 305 )
مفلس
مفلس
خليل نام داشت و از مريدان جلال الدّين محمد مجد الاشراف ( متوفى 1331 ق ) بود . در ستايش او گويد :
چون مريضم ز تو اى شاه دوا مىخواهم * به درت آمده‌ام از تو شفا مىخواهم
( جلاليه ، ج 2 ، ص 369 )
منت افشار
منت افشار
محمد كريم خان قاسملو در سدهء دوازدهم مىزيست و بيگلربيگى افشار در عهد نادر شاه بود به آتش غضب آن پادشاه گرفتار و از حليهء بصر عارى شد . گاهى شعر مىگفت ، از اوست :