سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٨
عاجز افشار
نسخه‌هاى ديوانش به شرح زير در كتابخانه‌ها هست :
نجف : كتابخانهء امير المؤمنين به‌شمارهء 347 نستعليق سدهء 11
پاكستان : دانشگاه پنجاب به‌شمارهء 64
VI
/ 4573 نستعليق خوب محمد مسعود فرزند ملا شيخ حبيب اللّه احمدآبادى ذىقعدهء 1115
تهران : كتابخانهء ملك به‌شمارهء 2 / 5827 نستعليق 1249
آغاز :
ابتدابسم ربى الاعلى * آنكه هستيد هر دوعالم را
تهران : كتابخانهء ملك به‌شمارهء 8 / 5114 نستعليق شكسته با تاريخ 1250 .
تهران : كتابخانهء مجلس به‌شمارهء 1 / 2685 شكسته نستعليق سيد ابو القاسم مورخ 1313 پيرامون 560 بيت . آغاز برابر نسخهء ملك .
نمونه‌يى از اشعار اوست :
مبادا كه از ما ملوليده باشى * حديث حسودان قبوليده باشى
چو درس محبت نخواندى چه سود ، ار * فروعيده باشى ، اصوليده باشى
برو « طرزيا » زلف خوبان به چنگت * زمانى بيفتد كه پوليده باشى
به اسلوب و طرز خود چنين اشاره مىكند :
گرچه طرز نو اختراعيدم * جانب نظم را مراعيدم
* * *
تو را « طرزيا » صدهزار آفرين * كه طرز غريبى جديد يده‌اى
( تذكرهء نصرآبادى ، ص 408 - 409 - مقدمه بر ديوان طرزى افشار - دانشمندان آذربايجان ، ص 245 - 246 - فهرست نسخه‌هاى خطى ج 3 ، ص 2415 - فرهنگ سخنوران )
عاجز افشار
عاجز افشار
غلام حسين نام دارد و از شاعران صوفى مشرب و از مريدان جلال الدّين مجد الاشراف است و اشعارى در مدح او سروده ، از اوست :