سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٦
شايق ارموى
سهيل ارموى
سهيل ارموى
ميرزا على خان ملقب به منتظم السلطان فرزند حبيب اللّه خان بيگلربيگى به سال 1282 ه . ق . در اروميه تولد يافت و پس از تكميل معلومات به سال 1300 وارد خدمت نظام شد .
بعد از جنگ بين‌المللى اول ( 1335 ) به اختلال حواس مبتلا گشت و سال 1349 قمرى فوت كرد . خط زيبا و طبع موزونى داشت و در شعر « سهيل » تخلص مىكرد ، از اوست :
ساقى بيا كه گردش دور پياله بس * ما را ز دور نرگس مستت حواله بس
ز آن شعله‌يى كه حسن تو افروخت در چمن * فرياد مرغ و آتش گل ، داغ لاله بس
ترسم به قلب نازك دلدار اثر كند * خاموش اى « سهيل » كه اين آه و ناله بس
( بزرگان و سخن‌سرايان آذربايجان غربى ، ص 147 - 150 )
شايق ارموى
شايق ارموى
مير على اشرف نام داشت و از مريدان جلال الدّين محمد مجد الاشرف ( از اقطاب سلسلهء ذهبيه ) بود در ستايش او اشعارى دارد .
از اوست :
آيا چه شود اگر نگاهى * بر مورچه‌يى كند سليمان
« شايق » تو كجا و حب آن شه * ظلمات كجا و مهر رخشان
( جلاليه ، ج 2 ، ص 367 - 368 )