سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩١

يعقوب اردبيلى

گردبادآسا در اين ويرانه گردش مىكنيم * نقش پايى هم نخواهد ماند از ما بر زمين

رباعى :

در عالم ايجاد اگر خوار توام * بىقدر متاعم و به بازار توام

مخلوق توام اگرچه طاعت نكنم * در كار تو نيستم ولى كار توام

هرچند كه تاريخ فوت شاعر به تحقيق مشخص نيست ولى از نوشتهء نصرآبادى پيداست كه سالها قبل از تأليف تذكرهء وى ( 1083 - 1090 ) درگذشته بوده است .

( تذكرهء نصرآبادى ، ص 390 - 391 )

يعقوب اردبيلى

يعقوب اردبيلى

ظاهرا از سخنوران سدهء دهم ه . ق . است . در هفت اقليم ( مؤلفهء 996 - 1002 ) مسطور است كه وى با فرط فضيلت آداب سپاهيگرى را نيك مىدانسته و به چند زبان شعر مىگفته از آن جمله است :

اشته دستت بلاگلگون كريته * تو به دستان هزاران خون كريته

در آيينه نظر كن تا بوينى * كه وينم زندگانى چون كريته

معنى : دستت را اى بلا گلگون مىكنى

تا به دستان هزاران خون كنى

در آيينه نظر كن تا ( خود را ) ببينى

تا ببينم كه چگونه زندگانى خواهى كرد

( يعنى شيفتهء خود مىشوى و زندگى برايت مشكل مىشود )

( هفت اقليم ، ج 3 ، ص 257 - 258 - دانشمندان آذربايجان ، ص 401 - نشريهء دانشكدهء ادبيات تبريز ، سال 7 ، شماره 4 )