سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٧

كشفى نمينى

را تصحيح و چنين معنى كرده است :

از شبان قدر شبى خوش دارم

كه صدر عارفان را در صدر نشانده‌ام

از تابش خورشيد رويش خوش در اين شب

هزاران بدر فروزان دارم

* * *

ج اويانم چو اويان « 1 » ونده ايمان * ج اويان يان و ديل آگنده ايمان

* * *

چو اويانمان « 2 » بسوى خويش خوانى * چرا در رنج گيتى منده ايمان

معنى : از خدا هستم و براى خدا بنده‌ام

و دل‌وجان از خدا آگنده‌ام

چون خدا مرا به‌سوى خويش مىخواند

چرا در رنج گيتى مانده‌ام ؟

* * *

يرم اج مان بر انى مان « 3 » بايجى * ورم يان رنجه ديرى « 4 » آن بايجى

بهر « ره » ه چون به آئين ويم ما * همم كفر « و » همم ايمان بايجى

معنى : اگر مرا از خانمان براند ، خانمان هيچ است

و اگر جان من رنجه دارد آن هيچ است

در هر حال چون به آئين اويم

مرا هم كفر و هم ايمان هيچ است

* * *

هنه دگوش « 5 » آواج الستم * هنه ج نعت احصى ديله مستم

همىدون كهنه عهدم نوى كشفى * نه پندارى مگر امر وجه و ستم

معنى : هنوزم آواز الست به گوش است

( 1 ) - متن : اونان . ( 2 ) - متن : اوتمايان . ( 3 ) - متن : اوتمايان . ( 4 ) - متن : بان . ( 5 ) - متن گومش .