شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٩٨

رازى بهبود على فرزند ابو الحسن رازى

از اوست :

زهى ز صنعت بود هويدا * حدوث عالم وجود اشيا

وجود اشيا حدوث عالم * زهى ز صنعت بود هويدا

بمحض جلوه صور مصور * بعقل گرديد نگشت ظاهر

فقد أردت اذن وجدت * إذا أردت فقد وجدنا

چو شد ملمع شعاع نورت * وجدت منه مآثر العشق

ملأت جسمى من المعارف * أنرت قلبى بنور هذا

چو شد مجلى به دهر نورت * فأثبت العشق و أكمل العقل

إذ اهتدينا فقد هدانا * فقد تجلى اذن فتنا

بعالم كون ز هر مكوَّن * سوى وجودت بود طريقى

چه از نباتى چه از جمادى * بود دليلى به كوه و صحرا

ز هرچه بينم و زانچه دانم * ز هستى تو بود نشانى

بود وجود تو عين هستى * ز فضل و جودت وجود پيدا

به صبر و طاقت چگونه پنهان * توان نمودن به دل غم عشق

فكيف يكتم بحرقة النار * و كيف يسدد بثلجة الما

چه راه بنمود به پيش رفتم * چه جلوه‌اى كرد ز خويش رفتم

اذا تجلى فصرت محوا * قد اهتدينا اذا هدانا

غم از معاصى مخور تو ( راجى ) * بود محمد به روز محشر

شفيع ذنبت فقال ربى * لسوف يعطيك فأنت ترضى

رازى بهبود على فرزند ابو الحسن رازى

رازى بهبود على فرزند ابو الحسن رازى

فارسى را نيكو و اديبانه مىنوشت ، از شاعران آغاز سدهء دوازدهم و جلد سوم كتاب « روضة