شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٩٧

راجى محمد على خورشاهى

چارتكبير چار ركن بود * سرحدى از حدود درويشان

از انا الحق چه دم زنند بيقين * عالمى در سجود درويشان

هيچ جودى ز عالم معنى * نبود غير جود درويشان

رشحات تجليات ظهور * همه محتاج بود بود درويشان

عالم عنصرى و لاهوتى * سودشان جمله سود درويشان

فلك الأطلس و سما و زمين * هست از تار و پود درويشان

لب و هم قشر از ميانه بود * ذكر و فكر و قعود درويشان

عيش و جشنى در اين جهان نبود * غير جشن و نمود درويشان

صابرى و سكوت و هم تسليم * جوشن و درع و خود درويشان

از كجا مىشود كسى هم كفو * در ترازوى بود درويشان

عقده از هيچ كار نگشايد * گر نباشد گشود درويشان

قمر و آفتاب و عرش برين * بنمود از نمود درويشان

سيد القوم و صاحب الفقراء * زد هويه از وجود درويشان

گر نبودى تجلى مرشد * بود ( ذره ) سمود درويشان

حال از سينه همچو شعلهء طور * بركشد هو ز بود درويشان

اين رباعى او راست :

ابروى كجت مرا كمان آورده * تير مژه‌ات خدنگ جان آورده

خال لعل لب تو از آن چشمهء نوش * سرخط حيات جاودان آورده

راجى محمد على خورشاهى

راجى محمد على خورشاهى

فاضل اديب عارف شاعر با تخلص « راجى » ، پاره‌اى از شعرش را به سال 1181 در جنگى نگارش داده .