شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٩٦

ذره خان بابا فرزند خان محمد خان نائب اسدآبادى

مرد حق بود و شد به حق و اصل * رحمت حق بود [ . . . ] او

سال مرگش خرد بشمسى گفت * ( سيد واعظ سرابى كو )

( 1350 )

گويا به وعظ و ارشاد اشتغال داشت ، قاضى قراچه‌داغ بود ، شعر را نيكو با تخلص « ديوانه » مىگفت ، جنگى به سالهاى 1273 - 1286 پرداخته است .

از اوست :

جان بود آنچه شود صرف به راه جانان * نتوان گفت كه جز دادن جان كارى هست

سر و جان گر طلبد يار شود با مقدار * ور نه در اين دو نگويند كه مقدارى هست

عاشق آن است كه ناگفته به جانان جان داد * آن نه عشق است گرش حاجت اظهارى هست

از اسدآباد همدان برخواسته و در كرمانشاه سكونت داشت ، عارفى است صوفى با اطلاع از دانش‌هاى عصر خود ، از شاعران اوايل سدهء چهاردهم .

از او است :

اى خوشا از سرود درويشان * نغمه و بانك رود درويشان

خوش‌تر از جنت العدن باشد * مجمر و بوى عود درويشان