شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٦٧
جهرمى سيد حسين فرزند لطف اللّه موسوى جهرمى
جوهر نور الدّين غلامحسين خان فرزند محمد صادق قريشى
جوهر نور الدّين غلامحسين خان فرزند محمد صادق قريشى
عارف عالم فاضل ، فارسى و عربى و هندى را نيكو مىدانست و به فارسى و اردو شعر مىگفت ، در « محمدآباد - بيدر » هند سكونت داشت ، كتابهاى « فضائل مرتضوى » و « جوهر دانش » از اوست و دومين را به سال 1212 پرداخته است .
در مدح پيامبر اكرم « ص » گويد :
فرستادهء درگه كردگار * نمايندهء راه پراستوار
برايش همه چيز آمد ببود * خداوند او را چها واستود
هيى پيشواى فرستادگان * برآرندهء كام آزادگان
رسانندهء نامهء كردگار * پى بندوبست همه روزگار
* * *
چه هند و چه سند و چه روم و چه زنگ * ز كيشش همه تازه با آب و رنگ
* * *
زهى پيشواى مهان و كهان * بزرگ و شهنشاه شاهنشهان
شهنشاه با داد و دانش دليست * سپه‌دار با فروبينش دليست
ز انگشت مه راد و پيكر نمود * هلال ابروش چون خدنگ آزمود
چو بود او همى سايه كردگار * نبوده از آن سايه‌اش آشكار
غبارى ز خاك رهش بىگمان * بود سرمهء ديدهء سروران
جهرمى سيد حسين فرزند لطف اللّه موسوى جهرمى
جهرمى سيد حسين فرزند لطف اللّه موسوى جهرمى
از شاعران سدهء سيزدهم ، جنگى براى سيد علينقى صدر الأفاضل جهرمى شيرازى فراهم آورد و در آن بعضى از اشعار خود را نيز افزود .