شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٦٥
جلال جلال الدّين محمد فرزند ابو تراب مرودشتى اصطخرى شيرازى
« جعفرى » ، مشهور به « عطار » و به كار پزشكى در تبريز اشتغال داشت ، گويا در اصفهان تحصيل كرده است .
او راست :
ابن زياد گفت كه كمتر از زنيم * خنجر براى آل محمد نمىزنيم
هماز در غوايت و مشاء با نميم * حلاف و معتد و عتل و هم زنيم
و نيز گويد :
نشان عاشقى پروانه دارد * كه او از سوختن پروا ندارد
در آتش سوخته پرهاى جانش * براى ديگرى پروا ندارد
جلال جلال الدّين محمد فرزند ابو تراب مرودشتى اصطخرى شيرازى
جلال جلال الدّين محمد فرزند ابو تراب مرودشتى اصطخرى شيرازى
از عالمان مشهد مقدس در نيمهء اول سدهء چهاردهم ، داراى اجازهء روايتى از شيخ محمد باقر بيرجندى ، اديب شاعر به فارسى و عربى ، شعر فارسى وى با تخلص « جلال » ، خط نسخ و نستعليق را نيكو مىنوشت ، جنگى دارد كه بعضى فوائد آن را به سال 1332 نگاشته است .
در مدح و منقبت امام زمان « ع » گويد :
عاشق روى تو صاحب‌نظرى نيست كه نيست * عاكف كوى تو هر با بصرى نيست كه نيست
غائبى از نظر و در بر ارباب نظر * پرتو روى تو بر بوم و برى نيست كه نيست
گرچه اى كنز مطلسم تو نهانى ليكن * از تو در علوى و سفلى اثرى نيست كه نيست