شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٦٣

جاويد ميرزا حيدر قلى فرزند نور محمد خان سردار كابلى

از دانشمندان برجستهء عصر خويش بود ، در كابل به سال 1293 چشم بدين جهان گشود و در كرمانشاه به سال 1372 درگذشت . در نجف اشرف و كاظمين و كرمانشاه دانش بيندوخت و به زبان فارسى و عربى و انگليزى و سانسكريت و عبرى تسلط كامل داشت و از دانش‌هاى مختلف بهره برده بود . در علوم غريبه و رياضيات استاد و بيش از سى و پنج كتاب تأليف نمود كه از آنهاست « تحفة الأجلة » و « ترجمه انجيل برنابا » و « مطلع الفجر در علم جفر » و « مناهج الوفاق » در علم اعداد و اوفاق .

به فارسى و عربى شعر مىگفت با تخلص « جاويد » در شعر فارسى ، داراى ديوانى است براى هريك از دو زبان .

در تخميس شعرى از شيخ بهاء الدّين عاملى گويد :

تا لعل شكرخاى تو بوسيده‌ام امروز * تا حرف روان‌بخش تو بشنيده‌ام امروز

تا سيب زنخدان تو بوئيده‌ام امروز * تا سرو قباپوش ترا ديده‌ام امروز

در پيرهن از شوق نگنجيده‌ام امروز * اى زهره جبينى كه بود ماه غلامت

سروى به چمن نيست بسان تو به قامت * مست توام و نيست مرا روى ندامت

هشياريم افتاد به فرداى قيامت * زان باده كه از دست تو نوشيده‌ام امروز

تا در حرم عشق تو گرديده مرا جا * از كشور لا روى نمودم سوى الا

شد خلعت فخرم ببر از عالم بالا * صد خنده زند بر حلل قيصر و دارا

اين ژندهء پربخيه كه پوشيده‌ام امروز * هان شانه مزن بر سر آن زلف سمنبوى

ترسم كه رود بوش بهر سمت و بهر كوى * جانا تو اگر چين زنى از ناز بر ابروى

افسوس كه برهم زده خواهد شود آن روى * شيخانه بساطى كه فروچيده‌ام امروز