شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٥٤
ملا محمد زمان فرزند كلب على تبريزى
ترك تحصيل علم عاقل نكند * دل مايل مال غير جاهل نكند
دنياست گِل و طالب دنيا همه خر * صاحب خرد آنكه پا در اين گل نكند
تبريزى
تبريزى
ميرزا احمد تبريزى
ميرزا احمد تبريزى
دانشمندى است مجتهد ، اديبى است فاضل ، به سال 1240 زنده بود ، به فارسى و عربى شعر مىسرود ، پدر ميرزا لطف على امام جمعه تبريزى .
تبريزى
ميرزا اسماعيل فرزند محمد كريم تبريزى ، ابو الفضل
ميرزا اسماعيل فرزند محمد كريم تبريزى ، ابو الفضل
عالم فاضل اديب ، چند سال در كربلا به علوم دينى اشتغال ورزيد ، به حكمت و عرفان تعلق داشت و در سال 1216 مجموعه‌اى مشتمل بر چند رساله از گذشتگان به خط خود در « سجاس » از توابع خمسه نوشت .
اين رباعى از او است :
يا رب بدلم چراغ عرفانت زن * از نور على بطون فرقانت زن
از شورش عشق دلم جراحت گردان * از لطف على دوا و درمانت زن
و نيز گويد :
يا رب منم آن بندهء با جرم و خطا * هستم ز تو راجى كرم و جود و عطا
گر عفو كنى مثل مرا از كرمت * تو ذو الكرم و ذو المنن و ذو الاعطا
تبريزى
ملا محمد زمان فرزند كلب على تبريزى
ملا محمد زمان فرزند كلب على تبريزى
فاضل اديب با اطلاع از دانشهاى دينى ، شاعر نيكونگارش اوايل قرن دوازدهم ، ترجمهء