شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٤٧

بيارجمندى سلطان محمد بيارجمندى

در بند اول دوازده بند مرثيه گويد :

يا رب عزاى كيست كه ابناى روزگار * بىاختيار نوحه‌كنانند و اشكبار

سكان آسمان و زمين در تلاطمند * گويى كه شد قيامت موعود آشكار

افلاك را مدار و زمين را سكون نماند * آن ماند از تحرّك و اين گشت بىقرار

گر نيست رستخيز پس اين انقلاب چيست * كافتاده اضطراب به اركان هفت و چار

نىنى محرّم است كه از كثرت ملال * ذرّات كائنات ملولند و سوگوار

سيلاب اشك عالميان بس‌كه موج زد * شد غوطه در سرادق گردون حباب‌وار

انجم بجاى اشك فروريخت چشم چرخ * چون كشته گشت اشرف ابناى روزگار

يحياى آل احمد و سرخيل نشأتين * سردار كشتگان صف كربلا حسين

از دانشمندان سدهء سيزدهم مقيم در هند ، گويا « بيات » تخلص وى بوده ، پاره‌اى از اشعار خود را در كتابش « خوارق المعصومين » آورده است .

گويا از شاعران و عالمان سدهء يازدهم ، در مشهد مقدس سكونت داشت ، در معجزات حضرت امام رضا عليه السلام گفته است :

حيرت مدار در حرم شاه دين رضا * يابد هزار كور در او يك‌نفس شفا

اين درگه شهى است كه گرد غبار او * هردم ملك بديده كشد جاى توتيا

اين دانه گوهرى است كه حق روز واپسين * بخشد گناه خلق به او از ره رضا