شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٢٨

ملا عاشور استرآبادى

روى تو و موى تو روز و شب است * وصل تو در روز و شبم آرزو است

وصل تو اى حور بهشتىنژاد * بىغم و رنج و تعبم آرزو است

با تو پرىچهره برغم رقيب * كردن عيش و طربم آرزو است

خلق بخوانند اديبم از انك * محضر اهل ادبم آرزو است

و در تاريخ اتمام گنجينه‌اش گويد :

اين نامه بر اديب چون هست منتسب * گرديد نام آن گنجينهء ادب

اين نامه را نگر با دقت نظر * كز شعر شاعران گرديده منتخب

هرچند خط من نبود طرب‌فزا * ز اشعار اين كتاب جان هست در طرب

بس رنج برده‌ام در جمع اين كتاب * از شام تا بصبح از صبح تا بشب

اين مردمان ز جهل از طبع دون‌نواز * بر مصطفى دهند ترجيح بو لهب

معدوم شد و تا منسوخ شد صفا * ناياب گشت فضل بىوقر شد ادب

آن‌كس كه اهل فضل اين دوره بنگرى * علم و ادب شده بر خواريش سبب

در پنج روز عمر نبود مرا نصيب * از خوان اين جهان جز رنج و جز تعب

بارى چو شد تمام اين نامهء بديع * هركس شنيد كرد تاريخ آن طلب

هفت و چهل چو رفت از سيصد و هزار * اين نامه شد تمام اندر مه رجب

تاريخ رمزيش چون عقل باز جست * بيرون اديب شد از جمع با طرب

فورى بديهه گفت كاينك تمام شد * گنجينهء ادب از فيض لطف رب

عارف فاضل اديب ، در ترجمهء ابياتى عربى گفته است :

آفريننده اشيا در خود * مجمع جامع اشيا باشد

بىنهايت كند او خلق وليش * ذات بىچون‌وچرا باشد