شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٥
وفائى محمد هادى كاشانى
اين رباعىها از اوست :
گر زشت فعالم من و گر گبر و يهود * تو خوب‌خصالى و تو را عادت جود
گر عفو و و گر غضب كنى دانم فاش * كز خوب بجز خوب نيايد بوجود
* * *
گر ذره‌اى از مهر على در دل توست * خورشيد فلك چراغى از محفل توست
رو شاد نشين كه شاه گشتى به دو كون * خوش باش كه فردوس برين منزل توست
* * *
تنگ است بسى بسينه‌ام راه نفس * ازبس‌كه به راه حق نمىبينم كس
پر گشته جهان سراسر از ظلم و نفاق * اى پادشه عصر بفرياد برس
* * *
به گيتى دمى آب بىرنج نيست * جز اندر دم اژدها گنج نيست
سخن‌هاى سنجيده دارم بسى * چه سازم كه يك‌تن سخن‌سنج نيست
وفائى محمد هادى كاشانى
وفائى محمد هادى كاشانى
از شاعران نيمهء اول سدهء سيزدهم با تخلص « وفائى » ، متتبع در دواوين شاعران و كتابهاى ادب فارسى ، « قرابادين شفائى » را به خط خود در سال 1252 نوشته و گويا به طب و پزشكى اشتغال داشت .
هنگام درگذشت فتحعلى شاه قاجار بديهتا گفته :
چو فتحعلى شاه فيروزبخت * فروهشت تاج و رها كرد تخت
به مخروبهء قم بتربت درش * نهادند خشتى به زير سرش
زن و گنج و فرزند و ملكت گذاشت * نه شامش مهيا ز مطبخ نه چاشت
چو بشنيد اين عارفى در نهفت * ببين تا چسان سُخته و پُخته گفت