شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٥

نصيرا نصير فرزند محمد معصوم مراغى

نصرآبادى

اديب شاعر ، در تاريخ وفات مير ابو القاسم فندرسكى گويد :

تا شد ز جهان خرد فوج دانش * شد بحر جهان تهى ز موج دانش

تاريخ وفاتش ز خرد جستم گفت * صد حيف ز آفتاب اوج دانش

( 1049 )

عارف اديب شاعر با تخلص « نصرت » ، بعضى اشعار خود را در جنگى به سال 1242 نوشته است .

او راست :

لبم از لعل لب يار شرابى دارد * بخرابات نبازم كه چه آبى دارد

خال هندو كه بران عارض گلگون دارد * جلوهء حسن ببيند كه چه تابى دارد

به تمناى جمالش بدرونم نايى است * دلم از آتش شوقش چه كبابى دارد

كشتى عمر من از غايت هجر تو شكست * اين چه بحرى است كه در جلوه سرابى دارد

جام صهباى وصال تو بنوشيد مدام * هركه از شوق تو در سينه ربابى دارد

جوشش عشق تو در هركه نمودار شود * همچو درياست كه از خويش حبابى دارد

عارف از هستى خود رست بجانان پيوست * ( نصرت ) از جلوهء تو حال خرابى دارد

از شاعران سدهء دوازدهم ، نيكو مىنوشت و نيكو شعر مىگفت ، اديب فاضل ،