شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ٢١٠
معين معين الدّين محمد فرزند عبد الرحيم دماوندى
معتدى شيخ عبد الكريم فرزند محمد تقى گرگانى مازندرانى
معتدى شيخ عبد الكريم فرزند محمد تقى گرگانى مازندرانى
سال 1255 چشم بدين جهان گشود ، آغاز تحصيلاتش در گرگان پس از آن در نجف اشرف بود ، دانشمندى فقيه و به فارسى و عربى شعر مىگفت ، « الهداية المهدية فى فقه الامامية » و « هدية الأصحاب فى حجية الاستصحاب » و جنگى متفرقه از اوست .
معين معين الدّين محمد فرزند عبد الرحيم دماوندى
معين معين الدّين محمد فرزند عبد الرحيم دماوندى
عالم فاضل اديب نيكوانشا ، در جفر و علوم غريبه متبحر ، از شاعران سدهء دوازدهم و در اصفهان سكونت داشت ، رساله‌اى در قواعد « زبر و بينات » به سال 1121 پرداخته است .
در زبر و بينات دو نام « محمد » و « على » گويد :
مهر سپهر كرم * ماه ملائك خدم
مرسل قدسى حشم * مجمع لطف و عطا
حامى اهل صلاح * حادى خسرو فلاح
حايز فضل و نجاح * حضرت خير الورى
معدن لطف عميم * منبع فضل جسيم
مثل و شبيهت عديم * مدح تو گويد خدا
دست و دلت بحر وجود * داده خدايت درود
داشت ز تو هركه بود * دولت هر دو سرا
والى ملك علو * وارث عز و سمو
واحد بىمثل و كفو * وصف تو كرده ادا
عالِم و عالَم مطيع * عاصى و مجرم شفيع
عرصه مدحت وسيع * عالى ذو الاعتلا