شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٧٩

قطب قطب الدّين محمد فرزند ابو طالب حسينى صفوى شيرازى

آورد كه در آن رسائلى چند و ابياتى از شعر خود را نوشت .

قزوينى

از دانشمندان اوايل سدهء دوازدهم ، فاضل مطلع بر دانشهاى اسلامى ، منشى شاعر ، كتاب « محيى القلوب » را به سال 1117 پرداخته است .

اين ابيات از اوست :

مپندار اين‌ها ز خود گفته‌ام * دُر و معرفت پيش خود سفته‌ام

ز هر ميختنى نكته‌اى ديده‌ام * ز هر خرمنى خوشه‌اى چيده‌ام

ز هر باغ آورده‌ام ميوه‌اى * ز هر گلستان گل غنچه‌اى

ز هر داستان نقطهء نكته‌سنج * ز هر مخزنى گرد آورده گنج

همه با دليل و سند منتخب * شده از كتاب عجم و ز عرب

اگر زايد و حشو يا ناقصى * و يا سهو و نسيان ببيند كسى

ز خود دور گرداند او دارگير * ببخشد گناه فقير و حقير

از شاعران سدهء دوازدهم ، به فارسى و عربى شعر مىسرود با تخلص « قطب » و « قطب الدّين » ، شعر عربى وى سست و شعر فارسيش متوسط مىباشد .

از آثار وى « القصيدة الغراء » به عربى و « مناجاتيه » به فارسى و ترجمه چند قصيده عرفانى به نظم و نثر ديده‌ام .

در آغاز مناجاتيه گويد :